Gelegaliseerde vertalingen

Legaliseren kan op twee manieren

Als een land is aangesloten bij het Apostilleverdrag (verdrag van Den Haag van 1961), is een verklaring van de rechtbank (een apostille) voldoende voor de instanties in de aangesloten landen.

Is het land niet aangesloten bij het verdrag, dan leggen uw documenten een langere weg af. Naast een stempel van de rechtbank, zijn er dan ook nog stempels van de Ministeries van Justitie, Buitenlandse Zaken en de betreffende ambassade nodig.

De volgende landen zijn op dit moment aangesloten bij het Apostilleverdrag: Andorra, Antigua & Barbuda, Argentinië, Armenië, Aruba, Australië, Bahama’s, Barbados, Belarus (Wit-Rusland), België, Belize, Bosnië-Herzegovina, Botswana, Brunei Darusalam, Bulgarije, Colombia, Cyprus, Duitsland, El Salvador, Fiji, Finland, Frankrijk, Griekenland, Hongarije, Hongkong, Ierland, Israël, Italië, Japan, Kazakstan, Kroatië, Lesotho, Letland, Liberia, Liechtenstein, Litouwen, Luxemburg, Macedonië, Malawi, Malta, Marshall Eilanden, Mauritius, Mexico, Namibië, Nederland, Nederlandse Antillen, Niue, Noorwegen, Oostenrijk, Panama, Portugal, Roemenië, Rusland, St Kitts & Nevis, Samoa, San Marino, Seychellen, Slovenië, Spanje, Suriname, Swaziland, Tonga, Trinidad & Tobago, Tsjechië, Turkije, Venezuela, Verenigd Koninkrijk, Verenigde Staten van Amerika, Zuid-Afrika, Zweden en Zwitserland. (Regelmatig sluiten nieuwe landen zich aan bij het verdrag)

Meer info: www.diplomatie.be/nl/services/countrylistlegalisations.asp